من هم می خندیدم…
با عنایت به تاریخ مدوّن و مستندات مثبته و روایات معتبر مربوط به دلیر مردان و پهلوانان فوتبال این مملکت ، می توان نتیجه گرفت که اگر این بنده حقیر هم با دو زار سواد ناپلئونی؛ حساب های بانکی ام از ذخیره ارزی دولت بیشتر می بود و در صورت ارتکاب هر فعل نامربوط فوتبالی و غیر فوتبالی ، هیچگاه از شایستگی هایم کم نمی گردید! ؛ صد البته به تیم های کشک تبریز و پشم قزوین هم می باختم و تا هفتاد نسل بلا فصل هم به ریش ملت ایران می خندیدم!
ارسال به: 
:: 
::
:: 
:: 
:: 
:: 
:: 
:: 
:: 
:: 
خوب می کنی عزیزم… بخند… واقعا خنده هم داره…. اینو هستم..
یلدا
آوریل 4, 2009 at 4:41 ب.ظ
ارادت داریم ها!
بخند تا بخندیم بر وزن بچرخ تا بچرخیم و اینا!
یکارمندانشجو
آوریل 4, 2009 at 8:50 ب.ظ
سلام
اما من ترجيج مي دم گريه كنم. حيف اين همه پول هاي كشور حيف اين همه حمايت حيف اين همه تبليغ
خودمونو مسخره عام و خاص كرديم مخصوصا واسه اين عربها
مريم بانو
آوریل 4, 2009 at 9:06 ب.ظ
ميگن: خود كرده را تدبير نيست.
من هميشه به اين جمله اعتقاد ندارم اما در اين مورد نميشه رد كرد!
مسافر
آوریل 4, 2009 at 11:17 ب.ظ
بخند تا دنیا به ریشت بخندد!!!!!!!
سوگند
آوریل 5, 2009 at 1:48 ق.ظ